Το βράδυ 10 Μαρτίου 2010, το Διοικητικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων διοργάνωσε συμπόσιο στη μνήμη του Ανθυπολοχαγού της 33 Μοίρας Καταδρομών Αντώνη Αντωνίου.

Ο Ανθυπολοχαγός Αντώνης Αντωνίου, από το Πελένδρι, έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις Αγίου Ιλαρίωνα και Αγίου Γεωργίου Κυρηνείας, τον Ιούλιο 1974.

Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας ο εχθρός εξακολουθούσε να ενισχύει το προγεφύρωμα, το οποίο είχε δημιουργηθεί παρά τον Άγιο Γεώργιο. Το πρωινό της 22ας Ιουλίου, οι καταδρομείς του 31 Λόχου Κρούσεως αναχώρησαν με αποστολή την καταστροφή του.

Καταφθάνοντας ο 31 Λόχος Κρούσεως στο χώρο επιχειρήσεων, διαπίστωσε πως τα ΠΑΟ 106 χιλιοστών του 120 ΛΒΟ ήσαν τα πλείστα κατεστραμμένα, στα δε εναπομείναντα δεν υπήρχαν χειριστές. Τα δυο άρματα Μ48 εβλήθησαν και κατεστράφησαν με τα ελάχιστα αντιαρματικά 2,36 που διέθετε η Μοίρα. Ομοίως, εβλήθη και υπέστη σοβαρή φθορά το τουρκικό πεζικό.

Όμως, στα νώτα του τμήματος εμφανίστηκαν περί τα πενήντα άρματα Μ48 και Μ47 συνοδευόμενα από ερπυστριοφόρα Μ117. Ακολούθησε καταστροφή ασυρμάτων και παύση επαφής μετά της Μοίρας. Σημειώθηκε από τη στιγμή εκείνη σκληρότατος και άνισος αγών των εγκλωβισμένων τμημάτων.

Οι κατά παρασάγγας υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις επέτυχαν σύσφιξη κλοιού. Ο υπέρ πάντων αγών διεξαγόταν προς όλες τις κατευθύνσεις.

Κατά τον αγώνα αυτό οι αξιωματικοί και οπλίτες της 33 Μοίρας Καταδρομών επέδειξαν άφθαστο ηρωισμό και γενναιότητα.  Αντιμετώπιζαν με τα στήθη τους τα άρματα. Διέσπασαν κλοιούς δια χειροβομβίδων και αγώνος εκ του συστάδην. Προέβαιναν εις πράξεις γενναιότητας πέραν πάσης περιγραφής και εξιστορήσεως. Πέφτοντας οι καταδρομείς ή τραυματιζόμενοι κάλυπταν συναδέλφους των και ξεψυχώντας κραύγαζαν το σύνθημα της εποχής: ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ.

Ο Διοικητής του τμήματος Νικόλαος Κατούντας αγνοείται μαχόμενος κατά των Τούρκων. Μετ’ αυτού αγνοούνται ή έπεσαν οι Ανθυπολοχαγοί Αντωνίου Αντώνιος, Μελιφρονίδης Γεώργιος, Χατζηκύρου Γεώργιος, 6 λοχίες, ένας δεκανέας και δεκατέσσερις καταδρομείς.

Στο βωμό του καθήκοντος και ως συνεπεία αυτής της τιτανομαχίας της 33 Μοίρας Καταδρομών, 66 εν τω συνόλω αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίτες έπεσαν ή αγνοούνται. Προσδίδοντας, στον ύστατο χαιρετισμό τους προς τη Ρωμιοσύνη ύφος ηρωικό.

Πολύ συχνά, απλοί εκτελεστές του καθήκοντος εξυμνούνται ως ήρωες κατά τις ευτυχείς εξελίξεις των μαχών. Άλλοι υπερβάλλοντας κατά πολύ σε δράση και αυτοθυσία το καθήκον και αναδειχθέντες αληθείς ήρωες παραμένουν αφανείς, καλυπτόμενοι από τη γενικότερη εντύπωση ενός ατυχήματος. Οι συνθήκες αυτές θυμίζουν την αριστοτελική ρήση: σταγόνα τύχης ζητώ ου φρενών πίθον.

Κατά τη λήξη του Συμποσίου, επιδόθηκε στη μάνα του πεσόντος, η ασπίδα των Καταδρομών. Η ηρωομάνα παρέδωσε την ενδυμασία του πεσόντος Ανθυπολοχαγού, ιερό κειμήλιο, για φύλαξη στο Μουσείο του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων.