16-12-2018
 

Άμεσες Εισφορές
........... ..........


Επισκέψεις κατά Χώρα
ΗΠΑ flag 44.0%ΗΠΑ (11)
Κύπρος flag 8.0%Κύπρος (2)
Eλλάδα flag 8.0%Eλλάδα (2)
Γερμανία flag 4.0%Γερμανία (1)
25 επισκέψεις από 5 χώρες
Επισκέψεις τώρα
We have 50 guests online
Στατιστικά Στοιχεία

Επισκέψεις Σήμερα:25
Συνολικές Επισκέψεις:250010
 
 
Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΥΨΩΜΑ 126 Print E-mail

 

Στις τέσσερις τ’ απόγευμα λάβαμε τη διαταγή κατάπαυσης του πυρός. Ήταν Δευτέρα 22 Ιουλίου 1974. Ο 12ος και 13ος όχοι Κρούσεως βρισκόντουσαν βορείως της διάβασης Αγίου Παύλου, αντιμέτωποι με τ’ άρματα που ήδη εμφανίστηκαν στο θέατρο επιχειρήσεων. Ο Υπολοχαγός Αθανάσιος Γαληνός, Διοικητής του 11ου όχου Κρούσεως, οδήγησε το τμήμα του στον Καραβά, σε αγώνα ενάντια στους εισβολείς που προχωρούσαν ακάθεκτοι, με αντικειμενικό σκοπό να ενώσουν το προγεφύρωμα με το θύλακα Αγύρτας.

Μέσα στις λεμονιές του Καραβά, σε αγώνα εκ του συστάδην, ο 11ος Λόχος Κρούσεως κατάφερε να αναχαιτίσει τα επιτιθέμενα, στη συγκεκριμένη περιοχή, τμήματα. Εκεί τραυματίστηκαν ελαφρά, ο Διοικητής του Λόχου, ο επιλοχίας του Λόχου αείμνηστος Αλεξάνδρου Αλέξανδρος (Σιρόκος) και ο οπλουργός Ανδρέας Πίττας. Σοβαρότερα τραυματίστηκε ο Ανθυπολοχαγός Εύζωνας Χρίστος.

Τη χρονική εκείνη στιγμή λήφθηκε σήμα κινδύνου από Τάγμα πεζικού που είχε φυλάκια στο ύψωμα 126, πλησίον της Αετοφωλιάς, ανατολικά του Προφήτη Ηλία και σε υψόμετρο 900 περίπου μέτρων. Τα τμήματα είχαν υποστεί επίθεση, παρά τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, από μονάδα Τούρκων αλεξιπτωτιστών.

Ο Διοικητής του 13ου Λόχου Κρούσεως, Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές, μου ανέθεσε την ευθύνη εξεύρεσης εθελοντών για υποστήριξη κι ενίσχυση των φίλιων τμημάτων που υπερασπίζονταν το ύψωμα.

Έτσι, ταχύτατα δημιουργήθηκε μια δεκαμελής ομάδα, αποτελούμενη από τρεις Ανθυπολοχαγούς, δυο Λοχίες, δυο Δεκανείς και δυο οπλίτες. Ηγήτωρ ο αρχαιοπρεπής Έλλην Υπολοχαγός, από τη Σπάρτη, τη γενέτειρα του έξοχου στρατηγού Λυσάνδρου, που με τη γενναιότητα και έντιμη πενία του είχε γοητεύσει το νεαρό Κύρο.

Η ομάδα αναχώρησε, με οδηγό οπλίτη που υπηρετούσε στο συγκεκριμένο Τάγμα. Το τοπίο, πέρα από τις στάχτες, τα καμένα δένδρα και τα διάσπαρτα βλήματα, ήταν μεγαλόπρεπο κι εντυπωσιακό. Απόκρημνες κορφές, βαθιά φαράγγια, διάσελα και στενές κοιλάδες. Καθοδόν δεχθήκαμε επίθεση. Την αποκρούσαμε και κινηθήκαμε ταχέως προς τον αντικειμενικό σκοπό. Εκείνη τη στιγμή,  ο οδηγός μας, αιφνιδίως, άρχισε να τρέχει άτακτα προς τα πίσω. Παραμείναμε χωρίς οδηγό. Πειραματικά προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε το συγκεκριμένο ύψωμα εκθέτοντας εαυτούς σε σοβαρότατο κίνδυνο.

Πριν το τελευταίο φως, επιτυχώς και δίχως απώλειες πλησιάσαμε τις υπώρειες του υψώματος, το οποίο θεωρήσαμε πως έπρεπε να είναι ο στόχος μας. Ήταν αργά. Είχε ήδη καταληφθεί από Τούρκους αλεξιπτωτιστές.

Προσεγγίσαμε τον ΑΝΣΚ και αναγνωρίσαμε τα σημεία προς άμεση κρούση. Η επιθετική διάταξή μας είχε τρεις άξονες κίνησης. Η επαφή με τα εχθρικά τμήματα ήταν άμεση. Έφεραν στολή και κράνος παραλλαγής. Εμφανώς διακρίνονταν από την ομάδα μας που έφερε τη θερινή στολή ήτοι, χιτώνιο άνευ χειρίδων και βραχεία περισκελίδα.

Ο καταιγισμός των πυρών μας, αιφνιδίασε και προκάλεσε σύγχυση στον εχθρό. Βρισκόντουσαν διασκορπισμένοι παντού. Πίσω από πρόχειρα ορύγματα και βράχους, καλυμμένοι σε υφιστάμενες από πριν τον πόλεμο θέσεις μάχης, ακόμα και πάνω σε δέντρα.

Τους κτυπήσαμε ανελέητα. Κινούμασταν τροχάδην προς το μέρος τους. Ίσως όπως και οι Αθηναίοι με το Μιλτιάδη προς τους Πέρσες στο Μαραθώνα το 490 π. Χ. Πανικοβλήθηκαν. Τρέχοντας προς τα πίσω να διαφύγουν έπεφταν σωρηδόν από τα πυρά μας.

Όσοι κατάφεραν να διασωθούν υποχώρησαν στο κέντρο άμυνας του υψώματος. Μια μικρή ομάδα που επέζησε αποσύρθηκε σε μια σπηλιά. Περικυκλώσαμε το χώρο. Κλήθηκαν να παραδοθούν. Ένας τραυματίας αλεξιπτωτιστής που διέλαθε της προσοχής μας, κατάφερε με μια χειροβομβίδα να τραυματίσει το Λοχαγό, το Λοχία Κογιώνη Αναστάσιο, το Δεκανέα Σιαλή Μάμα και τον οπλίτη Αντρέα Θεοδώρου (Σαράντη). Ακαριαία όλα τα όπλα έβαλαν εναντίον του. Ακολούθησε ολοσχερής καταστροφή του στόχου με βλήματα ΠΑΟ 57 χιλιοστών.

Με το πέρας της επιχείρησης και εφόσον η μάχη είχε κριθεί, υποχρεωτικά οι τραυματίες μεταφέρθηκαν σε ένα πρόχειρο νοσοκομείο εκστρατείας της περιοχής. Συνοδός ο καταδρομέας Χρίστου Παναγής από το Πυρόϊ.

Την επόμενη μέρα, το πρωί, έφυγαν κρυφίως από το νοσοκομείο και με τους επιδέσμους επανήλθαν στο τμήμα.

Νιώθαμε ευτυχείς και υπερήφανοι γιατί διατηρούσαμε το αήττητο στα πεδία των μαχών. Γελούσαμε με τους Τούρκους αλεξιπτωτιστές και την αντίδρασή τους όταν μας αντιμετώπιζαν.

Είχε νυχτώσει. Καθίσαμε για λίγο να ξεκουραστούμε. Το ύψωμα 126 ήταν δικό μας. Σε λίγο ξεκινήσαμε για τη βάση μας. Μας ανέμεναν άλλα. Το μικρό ραδιόφωνο που μεταφέραμε μαζί μας, μετέδιδε την πληροφορία πως η εκεχειρία τηρείται πιστά σε όλα τα μέτωπα…

 
 

Onisilos


ETEA


Μέλος Ομοσπονδιών

.....


ΒΙΝΤΕΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Κάντε κλίκ

1ο Μέρος

2ο Μέρος

3ο Μέρος


ΓΕΕΦ
 

© 2018 Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Καταδρομέων. All Rights Reserved.

Operated by Enigma